Een auto die net gewassen is voelt niet per se schoon aan. Strijk je na het wassen met de rug van je hand over het dak. Die lichte weerstand die je voelt, dat schuurpapiergevoel, is geen vuil dat je gemist hebt. Dat is contaminatie die vast zit in de lak zelf.
Dit is meteen ook waarom wij altijd decontamineren voordat we polijsten of een coating aanbrengen. Als je dat stap overslaat, werk je die rommel gewoon in.
Wat zit er op je lak?
De meeste contaminatie is onzichtbaar. Drie soorten komen het meest voor:
IJzerdeeltjes. Afkomstig van remschijven en -blokken. Elke keer dat je remt, schieten er microscopisch kleine staaldeeltjes de lucht in. Die landen op je lak en boren zich er letterlijk in vast door oxidatie. Op lichte of witte lak zie je ze soms als oranje spikkels. Op donkere lak merk je ze alleen als je de lak aanraakt of een ijzerdetentor gebruikt, een chemisch middel dat paars kleurt zodra het reageert met gebonden ijzer.
Teer en bitumen. Kleine zwarte puntjes, meestal op de onderkant van deuren, de dorpels en de bumpers. Afkomstig van het wegdek, zeker op warme zomerdagen als asfalt zacht wordt. Teer lost niet op in water en gewone autoshampoo, je hebt een dedicated teerverdunner voor nodig.
Industrieel stof en boomhars. Afhankelijk van waar je rijdt en parkeert. Hars is kleverig en trekt weer ander vuil aan. Industrieel fallout, fijnstof van fabrieken, vliegvelden of spoorlijnen, gedraagt zich net als ijzerdeeltjes maar bestaat uit andere metaalsoorten.
De vuilzaktest
Er is een simpele manier om te checken of jouw lak gecontamineerd is: stop je hand in een dunne plastic zak (een ziplock of gewone boterhamzak) en strijk over een net gewassen en gedroogd paneel. Door de plastic voel je elke oneffenheid die je met je blote huid niet zou opmerken. Als het schuurt of korrelig voelt, zit er contaminatie in de lak.
Hoe we het aanpakken
Decontaminatie bestaat altijd uit twee fases: chemisch en mechanisch.
Eerst chemisch. Een ijzerdetentor wordt over het hele voertuig gespoten en ingetrokken gelaten. Alles wat paars kleurt is gebonden ijzer, dat los je vervolgens af met het middel zelf en spoel je weg. Hetzelfde geldt voor teer: een teerverdunner lost de bitumen op zonder de lak aan te tasten. Na beide middelen grondig naspoelen.
Dan mechanisch, met een kleibar of kleihandschoen. Een kleibar is een zacht maar schurend stuk polymeerklei dat je, met genoeg glijmiddel, over de lak trekt. Het pakt alles wat chemisch niet losgelaten is mee. Na één paneel voel je het verschil al: de lak is glad, bijna als glas. Klei is agressief genoeg om hardnekkige contaminatie op te pakken maar zachtzinnig genoeg om de lak niet te beschadigen, mits je voldoende glijmiddel gebruikt en de klei nooit laat vallen.
Na het kleien is de lak schoon maar ook volledig ontdaan van bescherming. Dit is het moment voor de volgende stap: polijsten als de lak correctie nodig heeft, of direct een coating als de lak al in goede staat is.
Waarom dit uitmaakt voor een coating
Een coating hecht op moleculair niveau aan de lak. Als er tussen de coating en de lak nog ijzerdeeltjes of teer zitten, hecht de coating daar. Niet op het lakoppervlak zelf. Het resultaat is een coating die sneller loslaat, minder goed beschermt en vlekkerig kan worden. Decontaminatie is geen optionele stap. Het is de reden waarom een goede coating jaren meegaat in plaats van maanden.
Hetzelfde geldt voor polijsten. Contaminatie op de lak zorgt voor extra weerstand en hitte tijdens het polijsten, wat weer nieuwe schade kan geven. En als je daarna toch nog een coating aanbrengt, zit die alsnog op een vervuild oppervlak.
Hoe vaak?
Afhankelijk van hoe en waar je rijdt. Een auto die veel op de snelweg rijdt bouwt sneller ijzercontaminatie op door remslijtage van andere voertuigen. Parkeer je onder bomen of in de buurt van een spoorlijn, dan heb je sneller last van hars en industrieel stof. Als vuistregel: controleer het één keer per jaar en decontamineer als de kleibar duidelijk weerstand geeft.
Bij elke behandeling bij PM Polishing zit decontaminatie standaard in het proces. Niet als extra, maar als basis.